ในตอนแรกที่ผมได้ยิน คำว่า ฟุตบอลสอนอะไร นั้นมันดูเป็นคำแปลกๆ ที่ไม่น่าสนใจ แต่พออ่าน คำว่า เราใช้อวัยวะอะไรเล่นฟุตบอล ผมนึกได้เลยทันทีว่า บทความนี้ไม่ธรรมดา แต่ไม่ธรรมดายังไง ติดตามอ่านเลยครับ
“ฟุตบอลสอนอะไร”
เมื่อมีคำถาม ว่า เราใช้อวัยวะ อะไรในการเล่นฟุตบอล กว่าเก้าสิบคนในร้อยจะบอกว่า ใช้เท้า
ถ้าถามย้ำอีกครั้งว่า เราใช้อวัยวะอะไรในการเล่นฟุตบอล
คนจำนวนหนึ่งจะทะยอยกันตอบว่า หัวเข่า หัวไหล่ และศรีษะ หลายๆอวัยวะจะค่อยทะยอยปรากฎออกมา
แล้วถ้าถามย้ำอีกครั้ง และอีกครั้ง เราก็จะได้คำตอบว่า เราสามารถใช้มือ ในการเล่นฟุตบอลได้
ผู้รักษาประตูไง บางคนว่า
แล้วนักฟุตบอลคนอื่นละ เวลาลูกออกเราใช้อะไรทุ่มลูก
ใช่แล้วนักฟุตบอลทุกคนใช้มือเล่นฟุตบอลได้ เมื่อลูกออกนอกสนาม
แล้วเราต้องนำมันกลับเข้ามาในสนามด้วยการทุ่ม และทุ่มด้วยมือ
ในชีวิตจริง เรามักจะลืมไปว่า เราสามารถจะเล่นฟุตบอลและเล่นเกมส์ชีวิต ด้วยอวัยวะหลายอย่าง โดยไม่ผิดกติกา
เพียงแต่ว่าเรามักจะลืม ลืมไปเสียสนิท เพราะติดอยู่กับถ้อยคำ
ถ้อยคำ ช่างมีพลังที่ตรึง คนจำนวนมาก ให้ติดกับ หลงวนเวียน จนบางครั้งคนเหล่านั้นถึงกับอับจนความคิด
เมื่อเขาติดอยู่กับถ้อยคำ
เขาติดอยู่กับคำว่าชาติ รักชาติ บางคนติดกับคำว่าเพื่อน บางคนตายกับคำว่า เกียรติ
และ บางคนอับจนกับเพียงแค่คำว่าความรัก
ถ้าเมื่อไหร่ที่เราเข้าใจกติกาของชีวิตอย่างถ่องแท้ แม้กระทั่งเกมส์ที่เราพ่ายแพ้ ถ้าเราไม่หมดกำลังใจ
ถ้าเราเข้าใจว่ากีฬามีแพ้ เกมส์ของชีวิต มีพลาด และมีพลั้ง แต่เราก็ยังต้องแข่งขันอีกในนัดหน้า
หลายหนที่เราสามารถตีตื้นกลับมา ทั้งๆที่เวลาหมดลงตามกฏกติกา เหลือเพียงช่วงทดเวลาบาดเจ็บ
แต่เรากลับเอาช่วงเวลาที่ทดไว้ ไม่กี่นาทีมาพลิกสถานการณ์
ในเกมส์ของชีวิต
ถ้าเราไม่ติดกับดัก
เชื่อไหมว่า เราสามารถจะใช้ มือ ต่อยลูกฟุตบอลเข้าประตูได้ นักฟุตบอลที่เก่งฉกาจทำเช่นนั้นได้จริงๆ
ในกรณีที่ กรรมการไม่เห็นหรือ สายตาไม่แจ่มชัดพอ
หลายครั้งที่กรรมการเผลอเรอ ถูกบดบังด้วยทัศนียภาพบางอย่าง
หรือกระทั่ง จงใจจะไม่เห็น หรือไม่เห็นด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
บางครั้งลูกที่ควรจะได้ กรรมการอาจเป่าว่า ล้ำหน้า และลูกที่ควรจะหน้า กรรมการอาจบอกว่า ได้แต้ม
แล้วเรายังสามารถจะใช้ หัวไหล่ ใบหู ส่งลูกฟุตบอลเข้าประตุได้ด้วย ในกรณีที่จำเป็น
สรุปว่าเราใช้อวัยวะอะไรก็ได้ ถ้ากรรมการอนุญาต หรือคลาดเคลื่อน
เสียงนกหวีด ของกรรมการสำคัญยิ่ง
ผมเคยเล่นฟุตบอลมาก่อน โคชสอนหลายอย่าง
แต่สิ่งหนึ่งที่โคชกำชับเสมอก็คือ อย่าเสียเวลาเถียงกรรมการ
เกือบทุกนัดที่เคยดูเคยชมฟุตบอล นักฟุตบอลจำนวนมาก พยายามจะเถียงกรรมการ ว่าอย่างโน้นอย่างนี้
แต่ผมก็ยังไม่เคยเห็น นักเตะคนไหน เถียงชนะกรรมการเลยสักคน
ต่อให้นักเตะคนนั้นจะดังระดับโลก และค่าตัวนับร้อยล้านเหรียญ
โค้ชไม่ได้บอกว่า กรรมการทำอะไรไม่ผิด หรือเป็นเทวดา แต่โค้ชบอกว่า กรรมการเป็นยิ่งกว่าเทวดา
ต่อให้ เทวดาเห็นว่า มันเข้า แต่ถ้ากรรมการบอกว่าไม่เข้า การรีเพลย์ด้วยกล้องวงจรใดๆ ก็ไม่ช่วยให้ได้แต้ม
ในชีวิตจริง บ่อยหนที่โลกเป็นเช่นเดียวกับสนามกีฬา
ฟุตบอล ไม่ได้สอนให้ผมใช้เท้า คล่อง ฟุตบอลยังสอนว่า เราไม่ควรจะไปรอดักหน้าประตู แล้ว เขี่ยลูกที่คนอื่นส่งมา
เพราะมันจะมีโอกาสล้ำหน้า
และในชีวิตจริง ไม่มีใครอยากให้เราล้ำหน้า
หลายหนคนที่เล่นเกมไม่เก่ง จึงมักไปยืนอยู่หน้าประตู คอยรอทำผลงาน ให้เข้าตาหัวหน้า
แต่สำหรับผม รู้ดีว่า ลูกที่ล้ำหน้า ไม่มีใครในทีม ที่ภาคภูมิใจ และบ่อยหนคนที่ล้ำหน้าบ่อยๆ มักไม่ได้แต้ม
แต่กลับเสียแต้ม
มีหลายครั้งที่ ผมพบเพื่อนร่วมงาน ชอบเล่นล้ำหน้า หวังเตะผลงานให้เข้าตากรรมการ
ผมก็ได้แต่นึกในใจว่าเขาคงไม่เข้าใจกติกาฟุตบอล
และบ่อยหนที่ผมเห็นบางคนมัวพยายามใช้เท้าอยู่นั่น บางหนเขาใช้หัวชนฝา และหวังว่า ฝาจะพัง เหมือนประตู
แต่ส่วนใหญ่หัวจะพังเสียมากกว่า ส่วนฝายังคงเดิม
โคชคอยสอนอะไรหลายอย่าง แน่นอนโคชไม่เคยสอนให้เราเอาหัวชนฝา ไม่ได้สอนให้เราเอามือปัดลูกเข้าโกล์
ถ้าไม่จำเป็น
แต่โคชบอกสิ่งที่ผมกำลังจะบอกต่อ ไม่ว่าคุณจะชอบฟุตบอลหรือไม่ ก็คือ
เราสามารถใช้อวัยวะเกือบทุกส่วน เล่นฟุตบอล เราสามารถจะประสบความสำเร็จด้วยอวัยวะเกือบทุกส่วน
อย่ามัวแต่เชื่ออะไรผิดๆและคิดว่าต้องใช้เท้าเท่านั้นเล่นฟุตบอล
และฟุตบอลสอนเราว่า เราควรจะเล่นเป็นทีม ไม่ล้ำหน้า และอย่าเสียเวลาเถียงกรรมการ
ศุ บุญเลี้ยง
แล้วคุณละคิดว่าไง ชีวิตกับฟุตบอล ดูแล้วไม่แตกต่างกันเลยสักนิด ขึ้นอยู่กับเราจะใช้อย่างไรให้ถูกต้องและคุ้มค่า กับตัวเรามากที่สุด
ด้วยความจริงใจ
ดนัยวัฒน์ วงศ์ไกรเวท
Tags: story
Facebook Comments: