wild view

บริษัทหนึ่งประกาศรับสมัครพนักงานใหม่หนึ่งคน แต่มีคนมาสมัครมากมายหลายร้อย บริษัทนั้นให้ผู้สมัครทุกคนตอบคำถามซึ่งคำถามมีอยู่ว่า

ในดึกคืนหนึ่งที่ฝนตกฟ้าคะนองขนาดหนักมากและคุณกำลังขับรถกลับบ้าน ขณะที่ขับผ่านป้ายรถเมล์ป้ายหนึ่ง

คุณพบคนสามคนกำลังรอให้ฝนหยุด เพราะดึกเกินกว่าจะมีรถเมล์วิ่งแล้ว

คนสามคนนั้นคือ

1. หญิงชราที่กำลังป่วยและต้องการการรักษาด่วน  มิฉะนั้นเธออาจจะตายได้

2. หมอซึ่งครั้งหนึ่งเคยช่วยชีวิตคุณไว้

3. ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นแฟนของคุณและคุณรักเขามากขนาดจะแต่งงานกับเขาให้ได้

คำถามมีอยู่ว่า รถคุณเป็นแบบนั่งได้แค่สองคน ดังนั้นคุณจะรับคนไปด้วยได้อีกแค่คนเดียว

คุณจะรับใครไปด้วย และให้เหตุผลที่ตัดสินใจอย่างนั้น

ลองคิดดูสิว่าถ้าเราเป็นคนตอบคำถามข้อนี้

เราจะตอบว่ายังไง แล้วเทียบกับเหตุผลข้างล่าง

เอาล่ะ

ลองดูเหตุผลของคำตอบแต่ละแบบแล้วเทียบกับเหตุผลของคุณ เนื่องจากแต่ละข้อก็มีเหตุผลที่เหมาะสมในตัวของมันเอง

เหตุผลข้างล่างนี้ เป็นเหตุผลของคนเกือบทุกคน

1. ถ้าคุณตอบว่ารับคนแก่ เหตุผลก็เพราะเขากำลังจะตาย ถ้าคุณรับไปก็เท่ากับช่วยชีวิตคนได้

2. ถ้าคุณตอบว่ารับหมอ เหตุผลก็เพราะเขามีบุณคุณกับคุณ และนี่คือเวลาที่จะตอบแทนได้บางส่วน

3. ถ้าคุณตอบว่ารับแฟนคุณ เหตุผลก็เพราะ เขาเป็นคนที่คุณรัก

คิดว่าตรงแค่ไหนล่ะ

แต่ผู้ที่บริษัทนั้นรับเข้าทำงาน เป็นผู้เดียวที่ตอบอีกแบบนึง…ให้คิดอีกที

คำตอบข้างล่าง

เขาตอบว่า

‘เขาจะให้กุญแจรถกับหมอ ให้หมอพาคนแก่ไปโรงพยาบาล และเขาก็จะอยู่ที่ป้ายรถเมล์นั้น กับคนที่เขารัก’

เป็นไง ประหลาดใจกับคำตอบใช่ไหม

แต่นี่คือคำตอบที่ดีที่สุดจริงๆ

ข้อคิดของเรื่องนี้คือ

คนเรามักจะยึดติดและไม่ยอมปล่อยผลประโยชน์ตรงหน้า (กุญแจรถ และการกลับบ้าน) ทำให้เรามองอะไร ด้วยมุมมองที่แคบลง จะเห็นว่าการมอบกุญแจรถให้หมอ นอกจากจะได้ตอบแทนบุญคุณ (หมอก็คงไม่ยึดรถไปเป็นของตัวเองหรอก ภายหลังก็เอามาคืน)

เรายังได้ช่วยชีวิตหญิงชรา แถมได้อยู่กับคนที่เรารัก แบบสองต่อสอง เรียกได้ว่าเสียไปแค่ไม่ได้กลับบ้านในตอนนั้น! แต่เราบรรลุวัตถุประสงค์ใหญ่อีกหลายอย่างได้

เพราะฉะนั้น ความสำเร็จก็เช่นกัน มันจะอยู่ที่การโฟกัสของคุณ หากคุณโฟกัสว่าต้องกลับบ้าน คุณก็อาจช่วยเหลือได้แค่คนเดียว แต่ถ้าคุณ โฟกัส ว่าคุณจะต้องช่วยเหลือให้ได้หมดทุกคน หนทางที่สามารถทำได้ก็จะเกิดมาเองด้วยความจริงใจ

ดนัยวัฒน์ วงศ์ไกรเวท

ปล.ผมขอบคุณทุกท่านที่ได้เขียนความคิดเห็นส่วนตัวมาให้ผมผ่านทางอีเมลล์ แต่ผมอยากให้คุณเขียนไว้ในบล๊อกนี้เพื่อที่จะได้แบ่งปันความคิดเห็นของคุณให้คนอื่นสามารถอ่านด้วยเช่นกัน ขอบคุณครับ